Import Soi odgrywa kluczową rolę w polskim rolnictwie, z uwagi na fakt, że Polska jest mocno uzależniona od importu soi i śruty sojowej.

W artykule przyjrzymy się aktualnej sytuacji dotyczącej importu tego surowca, analizując dane z pierwszej połowy 2025 roku oraz wyzwania, przed którymi stają polscy rolnicy.

Poruszymy również kwestie dotyczące nieefektywności produkcji białka paszowego w UE oraz potrzebę liberalizacji przepisów, które mogą wspierać krajową uprawę roślin białkowych.

W kontekście unijnej konkurencji podkreślimy, jak ważne jest nadanie soi statusu uprawy strategicznej dla przyszłości polskiego rolnictwa.

Uzależnienie Polski od importu soi i śruty sojowej

Polska stoi w obliczu ogromnego uzależnienia od importu soi i śruty sojowej, co jest kluczowe dla krajowego rolnictwa, szczególnie sektora hodowlanego.

W pierwszej połowie 2025 roku Polska sprowadziła 2,1 mln ton śruty sojowej.

Aż 1,9 mln ton pochodziło spoza Unii Europejskiej, głównie z Ameryki Południowej.

To potężny wolumen, który ukazuje stopień naszego uzależnienia od zewnętrznych dostawców zobacz więcej.

Okres	Ilość (mln t)	Udział poza UE
I półrocze 2025	2,1	1,9

Handel strategiczny, jakim jest import soi, nie może być lekceważony.

Krajowi rolnicy apelują o zmiany przepisów, które pozwoliłyby na rozwój krajowych upraw roślin białkowych, aby zmniejszyć długoterminową zależność od Ameryki Południowej.

Ponad 90% importu zapośredniczone jest przez zagraniczne rynki, co stwarza zagrożenia związane z polityką handlową i zrównoważonym rozwojem

„>przeczytaj więcej.

Brak samowystarczalności białka paszowego w Polsce i UE

Poziom samowystarczalności białka paszowego w Polsce i Unii Europejskiej kształtuje się na bardzo niskim poziomie.

Polska importuje ponad 90% soi oraz śruty sojowej z zagranicy, co stanowi ogromną zależność od importu z krajów pozaunijnych, głównie Ameryki Południowej.

Taki stan rzeczy przekłada się bezpośrednio na sytuację rolników, którzy muszą konkurować na nierównych zasadach.

Niepewność związana z dostępem do pasażu białkowego wpływa na stabilność ekonomiczną gospodarstw.

Polska i UE starają się poprawić tę sytuację poprzez rozwój krajowej produkcji białek roślinnych.

Ministrowie zasugerowali, że nowe techniki genomiczne mogą znacząco wpłynąć na zrównoważoną produkcję białka, jednak obecne przepisy utrudniają ich wprowadzenie bezpieczeństwa żywnościowego UE.

Zastosowanie bardziej liberalnych przepisów mogłoby pozwolić na lepsze wykorzystanie potencjału rolniczego Polski i całej Unii.

Liberalizacja przepisów i rozwój krajowej uprawy roślin białkowych

Liberalizacja przepisów dotyczących upraw białkowych w Polsce stała się kluczowym tematem, zwłaszcza w kontekście polskiego uzależnienia od importowanej śruty sojowej.

Rolnicy w całej Polsce zwracają uwagę na potrzebę wprowadzenia zmian, które umożliwią zwiększenie areału upraw rodzimych roślin białkowych do 1 mln hektarów.

Wartościowy wgląd do sytuacji.

• Postulat 1: Zwiększenie areału upraw do 1 mln hektarów
• Postulat 2: Nadanie soi statusu uprawy strategicznej

Zdaniem rolników, kluczowe postulaty obejmują liberalizację dotychczasowych przepisów oraz kontynuację wsparcia dla upraw wysokobiałkowych takich jak soja, bobik czy łubin.

Taki rozwój pozwoliłby na zredukowanie uzależnienia od importu oraz na zapewnienie stabilności dla krajowego rynku rolniczego.

Dowiedz się więcej o rolnictwie w Polsce.

Podkreślenie konieczności nadania soi statusu uprawy strategicznej jest fundamentalne z punktu widzenia długoterminowego planowania gospodarczego.

Przyznanie tego statusu mogłoby skutkować większym wsparciem finansowym oraz badaniami nad rozwijaniem bardziej odpornych na warunki klimatyczne odmian.

Wszystko to stwarza możliwość osiągnięcia większej samowystarczalności w zakresie produkcji pasz wysokobiałkowych dla polskiego rolnictwa.

Nierówne warunki konkurencji dla polskich rolników w UE

Polscy rolnicy stoją wobec niemałych wyzwań na rynku europejskim.

Przepisy Wspólnej Polityki Rolnej oraz praktyki stosowane w UE często faworyzują rolników z krajów zachodnich, co wpływa na ich konkurencyjność.

„Jednym z głównych problemów jest różnica w poziomie wsparcia finansowego”, zauważa ekspert.

Rolnicy w Polsce otrzymują niższe dopłaty, co sprawia, że trudniej konkurować im cenowo z kolegami z Niemiec czy Francji.

Dodatkowo, regulacje środowiskowe w niektórych krajach pozwalają na korzystanie z tańszych, mniej zrównoważonych technologii produkcji.

W efekcie polscy producenci białka paszowego, w tym soi, muszą mierzyć się z wyższymi kosztami produkcji, co ogranicza ich zyski.

„To niesprawiedliwe warunki konkurencji” – twierdzi inny ekspert.

Więcej o wpływie tych regulacji można przeczytać na stronie Sejmu RP.

Import Soi oraz związane z nim wyzwania wskazują na kluczowe potrzeby reform w polskim rolnictwie.

Dążenie do większej samowystarczalności w produkcji białka paszowego jest niezbędne, aby zapewnić równość w konkurencji i wsparcie dla lokalnych rolników.